"Sercem ogarniam wszystkich i ka¿dego z osobna,
ca³± polsk± ziemiê
i wszystkich jej mieszkañców"
Jan Pawe³ II
Karol Wojty³a przyszed³ na ¶wiat 18 maja 1920 r. w Wadowicach, jako syn Karola emerytowanego porucznika, by³ego legionisty i Emilii z Kaczorowskich. Gdy mia³ 8 lat zmar³a mu matka - od tej chwili wychowywa³ go ojciec, a w wieku 12 lat straci³ brata Edmunda. Karol, nazywany Lolkiem, by³ najlepszym uczniem w mie¶cie i sportowcem (uwielbia³ graæ w pi³kê).
Posiadaj±c nieprzeciêtne zdolno¶ci ju¿ w wieku 14 lat daje siê poznaæ jako aktor-amator w szkolnym Kó³ku Dramatycznym. W tym te¿ roku pielgrzymuje po raz pierwszy do Czêstochowy na Jasn± Górê. W wieku 15 lat uczestniczy w szkoleniach wojskowych.
W 1938r. Karol Wojty³a koñczy szko³ê ¶redni± z wynikiem bardzo dobrym i otrzymuje Sakrament Bierzmowania. W 1938 roku Karol Wojty³a rozpoczyna naukê na Uniwersytecie Jagielloñskim na wydziale filozofii. W tym samym czasie razem z ojcem przeprowadza siê do Krakowa. Ucz±c siê na uniwersytecie kontynuuje swoj± dzia³alno¶æ aktorsk± w eksperymentalnym teatrze dramatycznym "Studio 38". W tym te¿ roku wstêpuje do studenckiego towarzystwa Naj¶wiêtszej Eucharystii i Mi³osierdzia.
Gdy w 1939 roku rozpoczyna siê II wojna ¶wiatowa, Karol Wojty³a jest studentem drugiego roku. Jan Tyranowski - krawiec, zafascynowany duchowo¶ci± karmelitañsk±, zapoznaje go z dzie³ami ¦w. Jana od Krzy¿a i ¦wiêtej Teresy z Awilla. W tym czasie Karol mia³ ju¿ ukszta³towan± duchowo¶æ Maryjn± - przewodni± w jego ¿yciu. Karol Wojty³a uczestniczy w wystêpach w teatrze podziemnym, a dla unikniêcia wiêzienia i wywozu na roboty do Niemiec pracuje w kamienio³omach i fabryce chemicznej. Zostaje studentem wydzia³u teologicznego na Uniwersytecie Jagielloñskim, gdzie rozpoczyna przygotowania do kap³añstwa na tajnych kompletach.
Pod koniec lata 1944 Karol Wojty³a wraz z kilkoma seminarzystami zostaje przeniesiony do rezydencji arcybiskupa Metropolity Krakowskiego Kardyna³a Stefana Sapiehy i w ten sposób koñczy siê jego praca w zak³adach chemicznych. Bêd±c na trzecim roku otrzymuje ¶wiêcenia subdiakonatu. W tym samym roku Karol Wojty³a koñczy naukê w szkole i otrzymuje ¶wiêcenia diakonatu, a w listopadzie 1946 - ¶wiêcenia kap³añskie z r±k arcybiskupa Adama Sapiehy. Po otrzymaniu ¶wiêceñ kap³añskich opuszcza Polskê i rozpoczyna studia teologiczne na uniwersytecie w Rzymie.
W 1947r. K. Wojty³a koñczy studia licencjackie z teologii i wyje¿d¿a do Francji, Belgii i Holandii. W 1948 otrzymuje stopieñ doktora i wraca do Polski, gdzie rozpoczyna pracê duszpastersk±, w 1953 roku habilituje siê. W tym samym roku Karol Wojty³a rozpoczyna wyk³ady z etyki spo³ecznej na Uniwersytecie Jagielloñskim, jednak wkrótce w³adze komunistyczne zamykaj± teologiczny wydzia³ i wyk³ady trzeba przenie¶æ do Krakowskiego Seminarium Duchownego . W tym samym czasie otrzymuje propozycjê pracy wyk³adowcy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W koñcu 1956 roku zostaje dziekanem katedry etyki.
W 1958 r. Karol Wojty³a zosta³ krakowskim biskupem pomocniczym, a w 1964 - arcybiskupem. Uczestniczy³ w soborze watykañskim II (1962-65). W 1967 r. otrzyma³ nominacjê kardynalsk±, ale nadal zachowywa³ siê niekonwencjonalnie: je¼dzi³ na nartach, p³ywa³ kajakiem, wakacje spêdza³ ze ¶wieckimi.
W drugiej po³owie lat 70. zbli¿y³ siê do ¶rodowisk opozycyjnych. Kardyna³ bardzo du¿o podró¿uje, odwiedzaj±c Poloniê w ró¿nych krajach. Zebrania, eucharystyczne kongresy, miejscowe synody, wyk³ady, przemówienia na zebraniach naukowych, bierze udzia³ w pracach synodów, które odbywaj± siê obecnie w Rzymie co 5 lat i maj± na celu rozwój i wprowadzenie ustaw Soboru Watykañskiego II. Niewielu spo¶ród kardyna³ów naby³o tak wiele miêdzynarodowego do¶wiadczenia w tak krótkim czasie. We wrze¶niu 1978 r. umar³ Jan Pawe³ I.
16 pa¼dziernika 1978 r.
Karol Wojty³a zosta³ wybrany na papie¿a (po raz pierwszy od 456 lat nie zosta³ nim W³och). Przybra³ imiê Jan Pawe³ II i wbrew zwyczajowi przemówi³ do t³umu na placu ¶w. Piotra "w naszym jêzyku w³oskim". Podczas inauguracji pontyfikatu wyg³osi³ przes³anie: "Nie lêkajcie siê! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!". W czerwcu 1979 roku odby³ pierwsz± podró¿ do Polski, gdzie - "wywo³uje rewolucjê ¶wiadomo¶ci, która ostatecznie bez u¿ycia przemocy powoduje upadek imperium sowieckiego w ¶rodkowowschodniej Europie".
13 maja 1981 r. Papie¿ zosta³ postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcê - niemal cudem unikn±³ ¶mierci, co pó¼niej skomentowa³: "Czyja¶ rêka strzela³a, ale Inna Rêka prowadzi³a kulê". W 1983r. Papie¿ odwiedzi³ zamachowca w wiêzieniu.
W sierpniu 1985 r. Jan Pawe³ II przemówi³ do 80 tys. m³odych muzu³manów w Casablance, w kwietniu 1986 r. jako pierwszy w historii zwierzchnik Ko¶cio³a rzymskokatolickiego odwiedzi³ synagogê w Rzymie. Z jego inicjatywy w Asy¿u odby³ siê w 1986 r. ¶wiatowy Dzieñ Modlitw o Pokój, w którym uczestniczyli przedstawiciele niemal wszystkich religii ¶wiata. Papie¿ próbowa³ w ten sposób zbli¿yæ te¿ do siebie chrze¶cijan ró¿nych wyznañ - og³osi³ list z okazji 500. rocznicy urodzin Marcina Lutra (1983), spotka³ siê z patriarch± Konstatynopola, z³o¿y³ wizytê w katedrze Canterbury i w rzymskim zborze ewangelickim.
W 1991 r. Papie¿ apelowa³ o pokój w Zatoce Perskiej, a potem na Ba³kanach. Przemawiaj±c w 1995 r. w siedzibie ONZ, broni³ uniwersalno¶ci praw cz³owieka i wzywa³ Narody Zjednoczone, by podjê³y "ryzyko solidarno¶ci, a tym samym ryzyko pokoju". W 1994 r. ukaza³a siê ksi±¿ka "Przekroczyæ próg nadziei", ¶wiatowy bestseller przet³umaczony na 40 jêzyków.
W latach 1997-99 Papie¿ odby³ kolejne historyczne pielgrzymki - do Sarajewa, na Kubê i do Rumunii, gdzie spotka³ siê z patriarch± Teoktystem. Podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 Papie¿ dokona³ rachunku sumienia Ko¶cio³a i prosi³ Boga o wybaczenie jego win; odby³ te¿ podró¿ do Ziemi ¦wiêtej - Jordanii, Betlejem, Jerozolimy (historyczna wizyta w Instytucie Pamiêci Narodowej Yad Vashem i modlitwa przy ¶cianie P³aczu).
Rok 2001 przyniós³ kolejn± wa¿n± wizytê - w Grecji i Syrii, a tak¿e na Ukrainie.
Wa¿nym wydarzeniem 2002 roku by³y dla Papie¿a niew±tpliwie XVII ¦wiatowe Dni M³odzie¿y oraz pó¼niejsze pielgrzymki do Gwatemali i Meksyku.
Trudno jest podsumowaæ przesz³o dwudziestoletni pontyfikat Jana Paw³a II i wskazaæ w nim najwa¿niejsze wydarzenia. To przede wszystkim wielki cz³owiek obdarzony du¿ym poczuciem humoru, kap³an, wielbiciel Tatr, pielgrzym, my¶liciel, filozof, poeta. Zbiór wierszy Karola Wojty³y jest jedynym w swoim rodzaju wydarzeniem w historii literatury. Zgromadzona w nim zosta³a twórczo¶æ studenta, robotnika, seminarzysty, ksiêdza, arcybiskupa, kardyna³a, a tak¿e papie¿a Jana Paw³a II. Dzie³a te maj± warto¶æ nie tylko literack±, ale s± wydarzeniem natury duchowej. Jan Pawe³ II sta³ siê symbolem Papie¿a-Polaka, którego wzoru i nastêpcy d³ugo trzeba by szukaæ.
Zmar³ 2 kwietnia 2005 roku w Watykanie ... o godzinie 21:37 nasz Patron, Jan Pawe³ II powróci³ do domu Ojca.
Kiedy oczy ca³ego ¶wiata by³y zwrócone na odchodz±cego od nas Ojca ¦wiêtego mieszkañcy wsi w sposób szczególny uczestniczyli w wielkich, narodowych rekolekcjach. M³odzie¿ wspólnie z nauczycielami sk³ada³a ho³d Wielkiemu Pasterzowi, uczestnicz±c w nabo¿eñstwach, spotkaniach, wpisuj±c siê do ksiêgi kondolencyjnej.
Kwiecieñ i maj 2005 roku to czas intensywnych dzia³añ pod has³em: „Jan Pawe³ II naszym przewodnikiem i nauczycielem”. Og³oszony zosta³ i przeprowadzony w rocznicê urodzin konkurs literacki i plastyczny oraz konkurs wiedzy o Papie¿u. Uczniowie opracowali te¿ albumy ukazuj±ce ¿ycie przysz³ego Patrona, prezentacje multimedialne, scenariusze uroczysto¶ci. Nauczyciele zadbali, by ka¿dy uczeñ móg³ aktywnie uczestniczyæ w realizacji zadañ i godnie przygotowaæ siê do uroczysto¶ci nadania imienia.
Pragnieniem wszystkich by³o, by Patronem naszej szko³y by³ Jan Pawe³ Wielki. D³ugo oczekiwane wydarzenie mia³o miejsce 16 wrze¶nia 2006 roku. W obecno¶ci ca³ej spo³eczno¶ci szkolnej, mieszkañców Bieniewic i zaproszonych go¶ci nasza szko³a otrzyma³a imiê Jana Paw³a II. Go¶æ specjalny uroczysto¶ci – Jego Eminencja Ksi±dz Kardyna³ Józef Glemp Prymas Polski dokona³ po¶wiêcenia sztandaru. Na zakoñczenie uczniowie zaprezentowali program artystyczny "Nie bój siê, nie lêkaj! Wyp³yñ na g³êbiê".
Jeste¶my dumni, ¿e Jan Pawe³ II jest patronem naszej szko³y, ¿e jego postaæ widnieje na naszym sztandarze.
Dla dzieci zawsze bêdzie najlepszym nauczycielem, który ukazuje, co w ¿yciu jest najwa¿niejsze i jak± drog± to osi±gn±æ. Bêdzie dla nich wzorem i autorytetem moralnym. Dla nas doros³ych bêdzie Pasterzem, wskazuj±cym jak wiele mo¿na zdzia³aæ mi³o¶ci±, prawd± i przebaczeniem.
Wielkie s³owa
"(...)cz³owiek nie urzeczywistni,
nie zrealizuje siebie samego,
jak tylko przez bezinteresowny dar z siebie samego.
To jest wielki program. Na ca³e ¿ycie."
"Nie lêkajcie siê i¶æ w przysz³o¶æ przez Bramê, któr± jest Chrystus. Wierzcie Jego S³owom, wierzcie Jego mi³o¶ci.
W Nim jest nasze zbawienie."
"Zanie¶cie przysz³ym pokoleniom ¶wiadectwo wiary,
nadziei i mi³o¶ci. B±d¼cie wytrwali."
"Nie wystarczy przekroczyæ próg, trzeba i¶æ w g³±b.
Id¼cie wiernie drog± Chrystusa w nowe czasy.
Jezus Chrystus wczoraj, dzi¶ i na wieki."
"Na drodze, któr± jest Chrystus nie jeste¶cie nigdy sami.
Jest z Wami Duch ¦wiêty Pocieszyciel."
"Nie lêkajcie siê wyzwañ jakie stawia przed Wami ¶wiat. Przyjmijcie Ducha ¦wiêtego.
On Was wszystkiego nauczy."
(J14, 26)
"Podnie¶cie g³owy i zobaczcie cel Waszej drogi .
Je¶li idziecie z Chrystusem, je¶li przewodzi Wami Duch ¦wiêty, to nie mo¿e byæ innego celu jak dom Ojca, który jest w niebie. Tego celu nie mo¿na straciæ z oczu. (?)
Nie chodzi o ten czas, który przeminie.
Tu chodzi o wieczno¶æ."
"Miejcie odwagê ¿yæ dla mi³o¶ci. Miejcie odwagê."
"Podnie¶cie g³owy. Nie lêkajcie siê patrzeæ w wieczno¶æ.
Tam czeka Ojciec, Bóg, który jest mi³o¶ci±."
"¯yjcie w obecno¶ci Chrystusa.
Uczyñcie Go Panem ka¿dej chwili.
Ka¿dej chwili Waszej codzienno¶ci.
Uczyñcie Go Panem Waszej przysz³o¶ci."
"Nie lêkajcie siê zawsze wybieraæ Chrystusa.
Niech ten wybór kszta³tuje Wasz± tera¼niejszo¶æ i wasz± przysz³o¶æ. Niech nadaje kszta³t Waszemu ¿yciu."
"Dzi¶ te Jezusowe S³owa kierujê do ka¿dego i ka¿dej z Was: Wyp³yñ na g³êbiê! Zawierz Chrystusowi, pokonaj s³abo¶æ
i zniechêcenie i na nowo wyp³yñ na g³êbiê!
Odkryj g³êbiê w³asnego ducha. Wnikaj w g³êbiê ¶wiata."
"Przyjmij S³owo Chrystusa, zaufaj Mu
i podejmij sw± ¿yciow± misjê."
"Ludzie nowego wieku oczekuj± Twojego ¶wiadectwa.
Nie bój siê! Wyp³yñ na g³êbiê!
Jest przy Tobie Chrystus."
"Niech lampy Waszej wiary, nadziei i mi³o¶ci nigdy nie gasn±. Niech bêd± ¶wiat³em dla ¶wiata."
"Postawcie Eucharystiê w centrum swojego ¿ycia osobistego i wspólnotowego. Kochajcie j±, adorujcie j±, sprawujcie j± przede wszystkim w niedzielê, dzieñ Pañski. ¯yjcie Eucharysti±, daj±c ¶wiadectwo mi³o¶ci Boga do ludzi."
Niech tajemnica Eucharystii ogarnie ca³e wasze ¿ycie.
Niech z Eucharystii czerpie moc wasza mi³o¶æ Boga i braci, niech rozpala siê wasza wiara i umacnia nadzieja.
"Wpatrujcie siê z ufno¶ci± w Chrystusa, odnówcie sw± mi³o¶æ ku Temu, który jest obecny w Eucharystycznym Sakramencie! On jest boskim Go¶ciem duszy,
oparciem w ka¿dej s³abo¶ci, moc± w ka¿dej próbie,
pociech± w ka¿dym cierpieniu, jest chlebem ¿ycia, ostatecznym przeznaczeniem cz³owieka."
"Tylko dziêki Jezusowi, który ofiarowuje siê nam pod postaciami chleba i wina, ¿ycie ludzkie osi±ga sw± pe³niê: "Kto spo¿ywa moje Cia³o i pije moj± Krew, ma ¿ycie wieczne, a Ja go wskrzeszê w dniu ostatecznym."
"Eucharystia to wielka szko³a braterskiej mi³o¶ci.
Kto czêsto spo¿ywa eucharystyczny Chleb, nie mo¿e pozostawaæ nieczu³y na potrzeby braci, ale musi
wraz z innymi budowaæ, przez konkretne czyny
cywilizacjê mi³o¶ci."
"W Eucharystii szukajcie ¶wiat³a i odwagi
dla waszej codziennej pos³ugi,
by¶cie stawali siê uczniami boskiego Mistrza."
"Nie lêkajcie siê mówiæ o Bogu i nosiæ z podniesionym czo³em oznaki wiary."
"Ró¿aniec - znak ocalenia dla ¶wiata."
"Wasze zawody s± ró¿ne. Musicie dobrze rozwa¿aæ.
"bardziej byæ" do "wiêcej mieæ".
Ale nigdy samo "wiêcej mieæ" nie mo¿e zwyciê¿yæ. (?)
Bo wtedy cz³owiek mo¿e przegraæ rzecz najcenniejsz±:
swoje cz³owieczeñstwo, swoje sumienie, swoj± godno¶æ.
To wszystko, co stanowi tak¿e
perspektywê ¿ycia wiecznego."
"Przysz³o¶æ Polski zale¿y od Was. I musi od Was zale¿eæ!
To jest nasza Ojczyzna! To jest nasze "byæ" i nasze "mieæ"!
I nikt nie mo¿e pozbawiæ nas prawa a¿eby przysz³o¶æ tego naszego "byæ" i "mieæ" nie zale¿a³a od nas."
Dla chrze¶cijanina nigdy sytuacja nie jest beznadziejna. Chrze¶cijanin jest cz³owiekiem nadziei.
Ka¿dy z Was, m³odzi przyjaciele znajduje w ¿yciu jakie¶ swoje Westerplatte. Jaki¶ wymiar zadañ, który trzeba podj±æ
i wype³niæ. Jak±¶ s³uszn± sprawê, o któr± nie mo¿na nie walczyæ. Jaki¶ obowi±zek, powinno¶æ, od której nie mo¿na siê uchyliæ, nie mo¿na zdezerterowaæ.
Wreszcie jaki¶ porz±dek prawd i warto¶ci, które trzeba utrzymaæ i obroniæ - tak jak to Westerplatte,
w sobie i wokó³ siebie.
(...)zostali¶cie wyposa¿eni w wielorakie dary i talenty.
Nie przestawajcie za nie dziêkowaæ Temu,
który "hojnie darzy, ³ask± i chwa³±.
Nie odmawiajcie dobrodziejstw postêpuj±cym nienagannie." Odkrywajcie w sobie te zdolno¶ci, cieszcie siê nimi,
i rozwijajcie je z Bo¿± pomoc±.
Nie¶cie je jako dary Ducha ¦wiêtego wszystkim,
którzy potrzebuj± Waszego mi³osierdzia.
Zanim st±d odejdê, proszê was, aby¶cie ca³e to duchowe dziedzictwo, któremu na imiê "Polska", raz jeszcze przyjêli
z wiar±, nadziej± i mi³o¶ci±. Tak±, jak± zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie ¶wiêtym. Aby¶cie nigdy nie zw±tpili
i nie znu¿yli siê, i nie zniechêcili, aby¶cie nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.
Proszê was: aby¶cie mieli ufno¶æ nawet wbrew ka¿dej waszej s³abo¶ci, aby¶cie szukali zawsze duchowej mocy
u Tego, u którego tyle pokoleñ ojców naszych i matek j± znajdowa³o, aby¶cie od Niego nie odst±pili, aby¶cie nigdy
nie utracili tej wolno¶ci ducha, do której On wyzwala cz³owieka, aby¶cie nigdy nie wzgardzili t± mi³o¶ci±,
która jest "najwiêksza", która siê wyrazi³a przez Krzy¿,
a bez której ¿ycie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu.
Musicie od siebie wymagaæ,
nawet gdyby inni od was nie wymagali.
Wbrew wszystkim mira¿om u³atwionego ¿ycia
musicie od siebie wymagaæ.
To znaczy w³a¶nie wiêcej "byæ".
Szko³a to poszerzony dom rodzinny.
Dzisiaj jest czwartek 9 Wrze¶nia 2010. Imieniny obchodz±: Piotr, Sergiusz, Jacek, Œcibor, Aldona, Jakub